9 Eylül 2015 Çarşamba

CANIM AKBABALARIM :)

Sıradaki paylaşımım ülkemiz kan ağlarken, evlatlarımız şehit olurken, en karanlık günlerimizi yaşıyorken bunları geçip "beni" dert eden "akbabalarıma" gelsin.. 

Biraz konuşalım.. Hem kafanız dağılsın, hem tanımayanlarla tanışalım.. Ha birde aşağılarda bazılarınız için bi özür var onu da alıverin gitmeden..

Sonra bu yazıyı BLOĞUMDA da arşivleyeceğim.. (demiştim Facebook Sayfamda bu yazıyı paylaşırken.. Şu an onu yapıyorum :) 

"Blogum"  yazılır ama neyse.. Arkadaş öyle tercih etmiş seviyesine inelim.. 


Küçük yaşta annemi kaybettim..
O zamana kadar prensestim..
Sonra bir takım değişikliklere ayak uyduramadım..
Ama şu yaşımda, şu aklımla bazı şeyleri abarttığımı düşünüyorum..

Beni büyüten kadına "anne" demeyi tercih ettim.. 
Annemi kaybetmemin 1.yılında onun koynunda ağlıyordum..
Annemi gerçekten seviyorum..

Kavgalarımız, anlaşmazlıklarımız oldu..
Ama üvey olduğu için değil, beni o büyüttüğü içindi..
Bunu anlamam için anne olmam gerekti.

Ergenliğim sorunlu geçti..
İntihar teşebbüslerim olacak kadar sorunlu geçti.. 

Birini sevdim..
Yanlış adam çıktı.. 

O zaman etrafımdaki herkes mutluydu..

Yaşayamam sandım..
Yaşadım :) 

Sonra
Bi adam daha sevdim..

İşte o doğru çıktı..

İbre yükselişe geçti..
Etrafımdaki herkes bi huzursuz oldu..

Babam benimle konuşmuyordu..
Sonra benden vazgeçmedi geri istedi..

Yokluğumdan faydalanan, boşluk doldurmaya çalışan akbabalar panik oldu :)

Velhasıl..

Hep farklı bi çocuktum
Farklı bir genç kız oldum..
Neye elimi attıysam çevremin en başarılısı oldum..
Hep hazmedilemeyen oldum..

Tökezledim..
Ayağa daha güçlü kalktım..

Yalnız yaşamak istedim.. 
Yaşadım..

Çalışmak, kendi ayaklarımın üstünde durmak istedim..
Durdum..

Sevdiğim adamla evlenmek istedim..
Evlendim..

Benim kocamı babam seçmedi..

En güzel ev benimki oldu.. 
Çünkü benim eşyalarımı başkaları seçmedi..

Çünkü kendi paramla aldım kimseye boyun eğmek zorunda kalmadım

En mutlu evlilik benimki oldu..
En rüya adam benim kocam oldu..

Çocuk istedim, 
hemen oldu..

Erkek istedim..
Erkek oldu..

Velhasıl,

Etrafımdakilerde  ne yoksa bende oldu..

Ne zaman düştüm diye sevindilerseeee
daha güçlü kalkmamla kudurdular..

Haaa ama birde lanet olası vicdanım vardı..
Bana yapılan küçücük bir iyiliği bile unutmadım kat kat karşılığını verdim..

Haketmediklerini bile bile iyi davrandım insanlara sırf sıfatlarına saygıdan, Allah sevgisinden, vicdanlı oluşumdan...

Çok nankör doyurdum sofralarımda..

Çok gözyaşı döktüm başkalarının mutsuzluklarına, eksiklerine..

Sonra her şey daha iyiye gitmeye başladı..

İkinci çocuğu istedim.. 
Cesaretim yok Allah'ım bu kararı bana bırakma dedim..

Bırakmadı..
Bi kızım olsun bu sefer istedim..
Oldu..

İki çocuğa nasıl yeteceğiz paniğine düştüm..
Eşim Ofis Müdürü oldu..

Bende çalışmak istedim..
Ama çocuklarımı da kendim büyütmek istedim..

Allah bana hem çalışabileceğim hem çocuklarımdan ayrılmayacağım kapılar açtı..

Sonra bi şeyler yine ters gitmeye başladı..

Bebeğim hasta oldu..
Yeni evim sorunlu çıktı..

O güzel aile tablosu bozulmaya başladı..

Etrafımdakiler yine mutlu oldu..

İlk başlarda kabullenmedim.. 
Çok söylendi dinlemedim 
Bana nazar değiyor demek kibre girmek gibi bir şeydi benim için..

Sonra ben de inandım..
Beni tanımayan kötü gözle bakıp takip eden insanları suçladım.
Bana nazar değdiriyorsunuz dedim..

Bana feyk isimlerden çocuğumun hastalığıyla ilgili can yakıcı mesajlar geldi..

Ama hayır siz yapmadınız..

Benim evime giren, ekmeğimi yiyen aynı soyadını taşıdığım insanlar yaptı :)

Bu mesajlar en yakınlarımdan geliyordu.. 

Çeşitli ıp tespit programları kullandım.. ( Stat Counter.. Bloglarınız için şiddetle tavsiye ederim )  Çalıştıkları şirketlerin isimleri kabak gibi ortaya çıktı..

Telefonlarını kurcaladım benim hakkımda yazışmaları buldum.. Hepsinin ekran resimleri kayıtlı.. ( Whatsapp çok tehlikeli bi şey :) 

Benim ne kadar tanındığımı unuttular..

Kendi aralarında yaptıkları görmeyeceğimi sandıkları dedikodularımın ekran resimleri bir bir mail kutuma düşer oldu..

Evim dert oldu,
Mutluluğum dert oldu
Para kazanmam dert oldu..

Evet bi ara her şey ağır geldi eşimle bana..
Dağılıyorduk..
Babam elimizi tuttu..

Babamın sevgisi, özgür bırakışı, baskısız oluşu da heeep dert olmuştu..
Yine oldu..

Velhasıl beni tanımayıp sevmeyenler, size hiiiç kızmıyorum artık..

Benim akbabalarım kötülüğümden mutlu oluyor,  siz beni sevmemişsiniz çok mu ? 


Hadi sizin ve hayatımda olup çeşitli sürtüşmeler yaşadıklarımın bunu yapması normalde, 

Hayatımda toplasan 3 kere görmediğim, 
toplasan 10 cümle konuşmadığım, 
ölse gitse haberim olmayacak, 
beni takip ettiğinden haberim bile olmayan, 
hayatımda etkisiz eleman akbaba bunu neden yapar ? 

Haa pardon yukarda madde madde sıralamıştım sebepleri değil mi :)

Yoksa şurda yazdığım alakasız toplumsal bir ileti için bana kızmasını : neden mutlu evliliğime, eşimle anlaşmama, para kazanmama getirip, o konularda bana kin kussun ki ? 

İnsanın kendisinde ne eksikse, karşı tarafta gözüne o batardı değil mi ? 

Hepinizin ne mal olduğunuzu biliyorum.. Sesimi çıkarmıyorsam babama olan sevgimden, saygımdan..

Ben yukarıda belirttiğim gibi buralarda doğru bildiğimi paylaşmaktan asla ve asla vazgeçmeyeceğim..

Ülkemiz bu kara günleri elbet atlatacak.. Ondan sonra 

Daha mutlu,

Daha huzurlu

Daha aşk dolu

Daha şükürlü 

Daha minnetli

Daha başarılı

Daha, daha, daha..

Daha çok şey paylaşacağız sizinle.. 

Birileri beni hazmetse deee hazmetmese dee..

Kendi aranızda vızıldar vızıldar susarsınız..



Bana ulaşabileceğiniz diğer sosyal medya hesaplarım :


İletişim : catikatiilkay@gmail.com

Mause

Mause

Amung

linkwithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

STAT COUNTER IP PROGRAMI

Alexa

pint it