23 Mart 2016 Çarşamba

Bir Hamile Kabusu : Doğumda Bebeğim Karışırsa ?


Her iki hamileliğimi de bu paranoya altında geçirdim :)

Bu durum ben de uzun yıllar önce ilk doğumunu yapan amca kızının yanında refakatçi olarak bir gece geçirmemle başladı.. 

O zaman henüz özel hastanelerde SSK geçmiyordu, özel hastanelerde doğum pahalıydı ve doğum bir sigorta hastanesinde gerçekleşmişti.. 6 kadının birlikte kaldığı bir odada, bebekler annelerinin yanında yatırılmıyor, emzirme saatlerinde hemşireler tarafından getiriliyor veya biz refakatçiler bebekleri alıp odaya getiriyor, sonra tekrar teslim ediyorduk.. 
Hastanelerin pislikten gözükmediği, işini iyi yapanları tenzih ediyorum ama hasta bakıcıların veya hemşirelerin doğum yapmak üzere sancı çeken anne adaylarına bağırıp hakaret edebildiği zamanlardı.. Bir kadına resmen "yaparken iyiydi di mi şimdi bağırma" dendiğini duydu bu kulaklar.. Şimdi olsa kesin olay çıkarmıştım ne biçim konuşuyorsunuz siz insanlarla diye..

Hele tuvaletlerin haline hiç girmiyorum.. Orada doğum yapan bir sürü kadın olduğunu hatırlatayım ve doğum sonrası kullanılan malzemelerin atıltığı çöplerin toplanmadığını söyleyeyim yeter..

Bebeği ilk almaya gitmemde şok geçirmiştim.. Çünkü tüm bebekler normal büyüklükte bir hasta yatağına öylece dizilmişlerdi.. Tüm refakatçiler odaya girdi harala gürele herkes bebeğini aldı ben en sona kaldım ve en son kalan bebeği aldım..

Ortam o kadar lakayt ve garipti ki, mahremiyet yoktu ipini koparan elini kolunu sallaya sallaya odaya girebiliyordu vs. benim tek düşündüğüm burda çok kolay bebek kaçırılır veya karışabilir olmuştu..

Bu refakatçilik deneyimim sonrası Yasin'e şimdiden para biriktir çocuk istersen ben kesinlikle özel hastanede doğum yapacağım bana verdikleri çocuğun benim çocuğum olduğuna beni hayatta ikna edemezsiniz bu şartlarda ! demiştim..

Neyse ki biz çocuk sahibi olana kadar şartlar değişti, özel hastanelerde ssk geçmeye başladı, ki devlet hastanelerinin durumları da iyileşmişti zaten bu arada.. Ve özel bir hastanenin yönetim kadrosunda çalışmaya başlayan arkadaşımız sayesinde ben orada normalin üstü bir ihtimam görerek ve sonsuz güvenerek doğumlarımı gerçekleştirebildim..

Buna rağmen Emin'de ayılınca ilk sorduğum "karışmadı di mi ?" olmuştu.. Babamı görmüştüm ilk başımdaydı ve bana "hadi ayıl ayıl kalk çocuğun karıştı sen daha uyuyorsun :)" diye gülüp dalga geçmişti.. 
Rana'da baştan beri sorunlu geçen hamileliğim dolayısıyla ilk sorum : Bi tarafında bi şey yok değil mi ? olmuştu.. 
2. sorum tabii ki yine "karışmadı di mi ? :)

Çocuklarım bana hiç benzemiyor.. Eğer bana benzemedikleri oranda babalarına benzemeselerdi kesinlikle Dna testi yaptırmıştım :) 
Neyse ki su götürmez şekilde belli ki Yasin'in çocukları.. Yoksa bu hayat zehirdi bana :)

Gelelim bu konuya nerden geldik.. Duymuşsunuzdur benim paranoyam gerçekleşti.. Evde, yaaa görüyo musun baakk olabilir bi şeymiş bu diye diye geziyorum..

Ki ürkütmek gibi olmasın ama ben ortaya çıkmamış, henüz ailelerin haberi olmayan başka karışıklıkların daha olduğunu düşünüyorum.. 

Biri Gaziantep'li, biri Trabzon'lu ki ailenin bebekleri doğumda karışmış ve 3 yıl, 3 koca yıl sonra bu durum farkedilmiş.. Yani her iki ailede 3 yıldır kendi evlatları diye büyüttükleri, bağlandıkları çocukların başkasının çocuğu olduğu gerçeğiyle sarsılmışlar..
2 gündür Müge Anlı'da bu konuyu konuşuyorlar ve ben elim ağzımda vah vah diye diye seyrediyorum.. O kadar zor bir durum ki şimdi bu aileler ne yapacaklar ?

İnsan ister istemez empati kuruyor.. İlk önce böyle bir karışıklık olsa çocuğunuzu değiştirir misiniz ? sorusuna birden "tabii ki değiştiririm ! " diye cevap veriyorsunuz.. 
Ama sonra varolan çocuğuna bakıyorsun.. 
Karışan çocukların yaşı kızıma yakın olduğu için onun üzerinden örnek veriyorum. Yani şimdi biri gelip Rana sizin kızınız değil onu değiştireceğiz dese.... Bilmiyorum veremem.. Şu an bile bi kötü oldum.. Ve elbette ki kendi çocuğumdan da vazgeçemem.. Bu o kadar zor bir durum ki.. Bu o kadar içinden çıkılmaz bir durum ki..

Yani veremem derken, tabii ki başkasının çocuğunu gasp edemezsin ama kendim ellerimle veremem yani veremeeğmm zorla alırlar o ayrı ben veremem :)

Bu kendi başına karar verilebilecek bir durum da değil zaten olay mahkemeye taşınmış.. Bu tam olarak " yetkili bir merciinin senin adına karar verip seni bu karara mecbur bırakması gereken bir durum" ki mahkemenin yapacağı da bu..

Biz eşimle bile itilafa düştük :)

O, kendi çocuğum olmadığını öğrendiğim anda her şey biter, hayat boyu görürüm diğer çocuğu ama kendi çocuğumu hemen alırım derken, ben bu kadar kesin karar veremiyorum başka çözüm yolları ararım diyorum :)

Şu an bile önümde söylene söylene geziyor haha :) Yaban ellerde kendi çocuğumu byütecekler almayacaksın sen haa :) diye diye..

Siz neler düşünüyorsunuz ? Allah düşmanımın başına bile vermesin ama böyle bir durumda kalsanız ne yapardınız ? 

Yorum bölümüne "adsız" seçeneğini işaretleyerek görüşlerinizi yazabilir veya burayı tıklayıp Facebook sayfama yorum yapabilirsiniz..

Hoşçakalın ;)

Bana ulaşabileceğiniz diğer sosyal medya hesaplarım :

İletişim : catikatiilkay@gmail.com

19 yorum:

  1. Sanki mahkemenin karar vermesi bana göre daha mantıklı yani her iki koşuluda istemezdim yıllardır doğurmayıp baktığım çocuk Bi yandan doğurduğum ama bakamadığım çocuk çok zor ama mahkemenin vereceği karara mecburen uyulacağını için ona sığınırdım biraz karışık yazdım çünkü yazarken Bi yandanda hala Nasıl olurla savaşıyorum dediğiniz gibi Allah düşmanımın başına vermesin burada tek paranoya ben değilmişim 😂😂😂 o çocuk özelde doğacak nokta

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet aynen öyle ben de kararın bana kalmasını istemezdim kendi başına asla verilebilecek bir karar değil. Neyi seçsen diğeri içinde ukde kalır.. Bu arada karışıklığın yaşandığı hastane özel hastane.. Benim devlet hastanesiyle olan bahsettiğim anım yüzünden orda asla yapmam demiştim ama özelde de oluyormuş işte.. Çook dikkat etmek lazım. Aslında hissetmiş her iki ailede bir sıkıntı olduğunu ama basiretleri bağlanmış demek ki.. Çok zor Allah yardımcıları olsun

      Sil
  2. ya demeden duramadım ilkay abla o converseli ayaklar Rana bebeğinmi yaaa çok tatlııı Maşaallah Maşaallah :D benim çocuğum yok evlide değilim zaten :D anne olmadığım için hiç yorum yapmak istemiyorum büyük konuşurum başıma gelir falan aman Allah korusun :) yaşayanada Rabbim bol sabır versin ya :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet ablası 20 günlük Rana ayağı onlar :) Allah korusun kimse yaşamasın inşallah bir daha böyle bir şeyi..
      sevgiler :)

      Sil
  3. ben de çok paranoyayım bu konuda hamile değilim tedavi oluyorum ama eşime illa özel diye diretiyorum. o haberi duyunca çok kötü oldum normal doğum yapsam diye düşünüyorum tanırım belki giydirirler koluna bişey takarım ya sezeryan olursa aman Allahım çok zor ya. bu şekilde bi karışıklık yanlış hatırlamıyorsam yıllar önce suriyede çalışan bir türk ailenin başına gelmişti ve devlet iki aileyi de mağdur etmemek için yanyana iki ev alıp aileyi yerleştirmiş çocuklarını baktıkları aileden koparmamışlardı. keşke böyle bir şey yapılsa burda da her türlü zor bu karar......... bir de türkiyede doğum yapınca hemen bebeği akıp götürür hemşireler avrupada annenin yanından ayırmaz onun yanında yıkayıp hazırlarlar hemen anneye verirler sanki daha doğru ne dersiniz

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu olay özel hastanede olmuş ama malesef.. çok dikkat etmek lazım bir çok hastanede uygulama böyle değil ama hemen doğum anında bileklik takıyorlar burda bi iş savsaklama söz konusu sanırım.. şimdi annenin yanından da almıyorlar özel hastanelerde.. Sigorta hastanelerini bilemiyorum ama orda da çok şey iyi anlamda değişti.. Umarım orda da almıyorlardır doğrusu o çünkü haklısınız..
      Bebek konusunda güzel haberlerinizi almak dileğiyle :) sevgiler <3

      Sil
    2. amin inşallah ilkay hanım :-)♥
      artık anneden ayırmamalarına çok sevindim inşallah başka canlar yanmaz bu durumdan

      Sil
  4. Bence başta öz çocugu merak eder isteriz ama büyüttüğümüz çocukdaki sıcaklıgı yakınlıgı hissedemeyiz
    bu anne çocuk bağı sadece biyolojik olmuyor ,derlerya doğuranmı büyütenmi
    biz o saaten sonra öz çocuğumuza diğeri kadar bağlanamayız varsın öğrenmeyelim tövbe tövbe

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynı şekilde gerçekten ben de bilmeyi istemezdim mesela öle bi şey olsa.. Varsa da başka karışan öğrenmesinler ya çok zor..

      Sil
  5. Ya bende cok düşündüm bu olayı...o bahsettigin rezillikler yaşanan yer bakırköy yenimallah olma olasigi yuksek çünkü 19 yıl once bende lanet ettim bir daha buraya doguma gelmem diye ama allahtan oglum yikanirken giyinirken yanimdaydi kucagima verip odamiza yolladilar kesin benim karismadi yani 😄 ama ne yapardima gelince o cocugumuda alirdim bunuda vermezdim vermem arkadas ikiside benim cirkefim ben... Bakmis buyutmusum veremem... Oteki ailemi hmmmm zor durumlari Allah yardim etsin derim.. 😄😄😄

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen orası :) 15 yıl kadar oldu benimde gittiğim.. İnsan veremez gerçekten yani.. Her türlü çirkefliği yapar :) Allah böyle karar vermek zorunda bırakmasın kimseyi inşallah..

      Sil
  6. Rana hanım ,
    Çook zor bir durum .Ben elimde olan çucuktan asla vazgeçemezdim . Fakat diğer çocuğu da geri almak isterdim . Buda olmayacak bir durum ... Yani Allah başa vermesin .
    Hastanelere gelince durum tam bir rezillikdi .Hasta olduğuna mı yanasın, hastanelerde ki pisliğe mi ,hemşire ve doktorların sonradan görme tavırlarla milleti aşağılamsına :(
    Yurt dışında babalar doğuma girebiliyor .En azından bebeklerin karışmasını önlemede bir faktör olur bu .Bir de bebek annenin yanında alınmamalı ....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin Allah kimsenin başına vermesin.. öZEL HASTANELERDE ARTIK BEBEK SÜREKLİ ANNENİN YANINDA SİGORTA HASTANELERİNİ BİLMİYORUM AMA.. MUHTEMELEN ORADA DA ARTIK ÖYLEDİR.. KESİNLİKLE BÖYLE OLMALI AYNEN..

      büyük harf açılmış bu arada kaptırmışım yazmaya :)

      Sil
  7. Çocuğum büyüttüğüm çocuktur. Burada sadece benim ne hissettiğim önemli değil , çocuğun ne hissettiği de önemli. Ben 5 yıldır baktığım, bir şeyler paylaştığım çocuğu genetik olarak benim değil diye pat diye veremem ve karşımdaki çocuğu da sırf genetik olarak benim diye "annesinden" koparamam. Sevmek fedakarlıktır.Kendi hislerim için bir çocuğun duygularıyla oynayamam.

    Çocuğum o aile tarafından seviliyorsa, güvendeyse tamam. Mutlaka irtibatta olurum, uzaktan takip ederim ama o kadar.



    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet hiç veririm diyen çıkmadı daha verilmez çünkü.. Verilemez.. Belki aynı apartmanda oturmak çözüm olabilir şu an bunu düşünüyorlar çünkü ama öyle durumda da ben yine büyüttüğümü vermez, kendi çocuğumla da o şekilde iletişim kurardım..

      Sil
  8. Boyle bi olay yanlis hatirlamiyorsam daha oncede olmustu o ailelerde kendi buyutttukleri cocuklara bakmaya devam ediyorlardi ayrica oz evlatlariyla da gorusuyorlardi bense veremezdim heraldde devlet ver dese bile veremezdim dogum konusunda da ilk cocugumu devlet hastanesinde normal dogurdum doktor hem beni dogurtuyor hemde yanindaki 20 kadar ogrenciye benim uzerinden ders veriyordu bunun icin 2 ve 3.cocuklarimi ozelde dogurdum

    YanıtlaSil
  9. Allahım sen koru Ya Rabbim! 36 haftalık hamileyim. Özelde başlayan serüvenim malesef sıkıntılardan dokayı araştırma hastanesine taşındı yaklaşık 20 haftalıkken. Yani doğumum araştırma hastanesinde olcak. Bi çözüm düşünüyorum. Unuturlarsa bileklik takmayı, eşime diyorum başından sakın ayrılma diye. Ama özel hastanelerde baba bebeğe eşlik edebilirken sanmıyorumki araştırma hastanelerinde böyle bişeye müsade etsinler. Yanıma bile almazlar gibime geliyor eşimi. ben bileklik yaptırsam rica etsem nolur doğar doğmaz takın diye ne derler acaba :) zaten doğum telaşı stresi heyecanı bi yandan, endişelerim bi yandan, e doğum yaklaşınca artan sıkıntılar bi yandan tavana fırlamış durumda. Ağlar dururum artık ben düşündükce ya karışırsa diye :) Allah korusunnn.
    Soruyada cevap bile veremicek boyutta hormonlarım :D napardım bilmem.
    Bi de o anlattığın tablo gözümde canlandıda..Ben şok! Çok korkunç bişeyyy. Yatakta kalan son bebekk. Sen onu al sona kalınca he. Oy Allahım yaaaaa :( çok kötü çoklkkk

    YanıtlaSil
  10. Bizde eşimle bu konuda ayrıldık. O tabi ki öz çocuğumu isterim diyor. Bende karara varamıyorum tam olarak ama büyüttüğüm çocuk daha ağır basar gibi geliyor.
    Allah kimseyi sınamasın. Çok zor bir durum.

    YanıtlaSil
  11. Bilemiyorum ya zor bir durum. Bu postu okurken kendi kendime beni kimse ailemden birine benzetmiyor acaba bende karıştım dedim iyiki o zamanlarda yaşamıyoruz :))))

    YanıtlaSil

GÜZEL YORUMLARINIZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM..SEVGİLERİMLE :)
Firmanız ve ürünlerinizin Çatı Katı Blog'da yer almasını istiyorsanız İLETİŞİM : catikatiilkay@gmail.com

Mause

Mause

Amung

linkwithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

STAT COUNTER IP PROGRAMI

Alexa

pint it