En uygun fiyata eşarp, şal, sunum ve dekorasyon ürünleri.. Tüm modeller için fotoğrafı tıklayınız

18 Eylül 2017 Pazartesi

Psikiyatristle Görüşme Sürecim.. 2. Yazı / Sorgulama.. Kabullenme..

Konuyla ilgili İlk yazım burada.. Henüz okumadıysanız ilk olarak onunla başlamanızı öneririm..

***
Psikiyatristle görüşmeye başlayıp ilaç kullanmam sonrasında ilk 15 gün hiç bir şey değişmedi.. Doktorum bunu zaten söylemişti.. 

 İlaçları düzenli kullanıp sabırla 15 günün geçmesini bekledim.. Bu bile iyi gelmişti aslında.. Çünkü sadece 15 gün sonra iyi olacağıma inandırmıştım kendimi..

Bir bıçakla keser gibi keskin bir şekilde olmadı ama, bir süre sonra bi şeylerin değiştiğini farketmeye başladım.. 

Müthiş bir sorgulama evresi başladı.. Rüyalarla başlamıştı ve açıkcası en az rüyalar kadar yorucuydu.. Zihnim o kadar hızlı çalışıyordu ki bedenen hiç bir şey yapmasam da inanılmaz yorgun oluyordum.. Bu uykularımın düzelmesine de bir parça etki etti..

Günlerce düşündüm istemli istemsiz.. Çokça kendime kızdım bazı şeylerin bana yapılmasına izin verdiğim için.. 
Klişeleri bir kenara attım.. 
İlk affeden en güçlü, ilk unutan en mutlu bla bla bla..

Peki ya artık affedemiyorsa ?

Affetmemeye karar verdim.. Belki benim gücümü gösterme yöntemimde buydu.. Belki bu sefer iyilik timsali olmak zorunda değildim belki bana zarar veren buydu.. 

Bir sürü sürüncemede olan insan ilişkim vardı.. Hani söze dökmeye çalışsan öyle hemen anlatamayacağın.. Ama seneler içinde hep bir negatiflik aldığın.. Küçük küçük şeylerle daima seni iğneleyen.. 
Evet bu kız bana dost değil dediğim mesela.. Bu benim zor anımı kolluyor bir tekme de kendi atmak için, bir diğeri mesela bir sürü şey yapmadı mı alttan alttan.. Hiç bir zaman samimi olduğuna inanmadın peki bu kadar şans vermek niye ? 
Niye tüm bu insanların hayatının içine girmesine izin veriyorsun ? Ortalık karıştırmaya çalışmıyorlar mı sinsilikleriyle ?  
Ne şansı daha dön arkanı git seni tutan ne ?

Köpeğe değil de sahibine olan saygı mı ? 

Pardon da sahibinin saygılık tarafı mı kaldı artık ? Hiç olmamıştı ki aslında.. Neyin saygısı bu ? Ne zaman yanındaydı ? O seni seviyor düşünüyor mu senin düşündüğün kadar.. Yahu kaç kere gözünün içine bakıp nasılsın dedi ? 

Hiç di mi ? :)

Sal ipini gitsin !

Saldım gitti.. 
Affederek rahatlamadım ben.. 
Affetmemeye karar vererek rahatladım.. Yok sayarak.. 
Idısı dıdısı bıbısı komple nesi var kimi yoksa hepsini komple ! Saldım gitti.. 

Nasıl bir ferahlamaydı anlatamam.. Hiç olmamışlar gibi.. 
İnanılmaz bir huzur bu.. 

***
Bu huzuru yakalamak kolay olmadı.. Öncesi çok dikenli bir yol gibiydi.. Kanaya kanaya yırtıla yırtıla geçtim..

 Bir tanesi whatsapp yazışmasında benden "bu gerizekalı" diye bahsediyordu mesela :) Üstelik bana dedikodusunu yapıp kötülediği insanlara benim hakkımda inanılmaz şeyler yazıyordu..
Oysa yıllardır benim ona yapmadığım iyilik kalmamıştı.. 
Hep şüphelenmiştim ama.. Gizlice telefonunu elime alırken içinde kendimle ilgili bir şeyler bulacağımı bilerek aldım.. Ve yanılmadım.. Yanılmayacağımı biliyordum.. Hislerime daha önce kulak vermediğim için kendime çok kızdım..

Hakkımda inanılmaz yazışmalar vardı.. Hepsini kendi ipadimle fotoğraflayıp belgeledim.. Ve hiç bi şey belli etmedim..
Günlerce sessiz kaldım.. Üzüldüm.. Kalbim o cümlelerin ağırlığını kaldıramadı.. Buruldum.. Kırıldım.. Bana duyulan o sebepsiz nefreti uzun süre algılayamadım..
Yaşadığım tüm olayları zihnimde tekrar tekrar oynattım.. Fedakarlıklarımı, karşılığında gördüklerimi.. O cümleleri tekrar tekrar okudum.. 
Üstelik bu cümleler yazılırken ben çocuğumun sağlam kalan tek böbreğini kurtarabilmek için maddi manevi çırpınıyor, eşimle de hayatımın en kötü günlerini yaşıyordum..

Hiç bir şey yapmadım.. Sadece çektiğim ekran fotoğraflarını gönderdim..

Biliyorum evet hakkımda yazdıklarını, sakladığın düşüncelerini..

***

Sonrası kabullenme evresi.. 
Evet kandırıldım.. Suistimal edildim.. Hem de şuraya konu dahi etmeye değmeyecek pek çok kişi tarafından.. 
Peki ne yapacağım ? 
Kırılıp dökülmeye devam mı edeceğim ? 

Hayır ayağa kalkacağım..

***
Günler süren sessizliğimin sonunda,
hiç birini affetmemeye karar verdim..

Yüklerimden kurtuldum.. Acıma duygumu bir kenara bıraktım..

Sonrası, 

Bi hafifleme hali.. 
İçten gelen, nasıl bir şey olduğunu unuttuğun bir kıpırtı.. 
Baharın gelmesi gibi, aşık olmak gibi, bir heves ve heyecan hali..

Tam bir ayağa kalkma süreci.. 

***
Devam edecek...

***

Bana ulaşabileceğiniz diğer sosyal medya hesaplarım :



İletişim : catikatiilkay@gmail.com

1 yorum:

  1. resmen yasadıklarımı anlatmıssın insan yıkılıyo ve bunu yapanlar en yakınları olunca bende cok isterim affetmeyi ama olmuyo içim afettmiyo çok zor umarım bende atlatabilirim 5 sen olucak için en acısı bu insanlarla sürekli ayrı ortamda olmam😡 şunu anladım kimseye degerinden fazla deger vermememiz gerektigini umarım sizin içinde herşey çok güzel olur Rabbim herşeyin hayırlısını versin

    YanıtlaSil

GÜZEL YORUMLARINIZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM..SEVGİLERİMLE :)
Firmanız ve ürünlerinizin Çatı Katı Blog'da yer almasını istiyorsanız İLETİŞİM : catikatiilkay@gmail.com

Alexa